Leylek Havada!!

Mühüm Not: Dikkat Hamişler için yan etkileri üzerinde deneyler yetersiz olduğundan, doktorunuza danışmadan bu yazıyı okumayınız, hele fotoğraflara hiiiiç bakmayınız!! Neme lazım canınız falan çeker, başımıza iş almayalım:)))

Adımı leylek koyacağım, yapı itibariyle bana uygun değil aslında, daha kısa, bodur piliç tadında göç eden kuş isimlerinden de şu anda aklıma gelen olmadığından mecburen Leylek diyeceğim. Haa bak Ördek fena olmayabilir:))) Dün son yapmış olduğum yolculuğumdan dönerken düşündüm de, ben onyedi yaşımdan beri hiçbiryerde iki-üç aydan dahafazla aralıksız yaşamadım. Sadece Tiflis'te non-stop çalıştığım 8 ay dışında. Liseyi bitirip, ilk sene sınavı kazanamayınca, onyedi yaşımdayken doğup büyüdüğüm şehirden ayrıldım. Cancan Ablamın yanına gittim ilk olarak, çok net hatırlıyorum o yolculuk yalnız başıma yaptığım ilk yolculuktu,
nasılda heyecan yapmıştım. Orada onların kızı oldum, saolsunlar öyle iyi baktılar bana, ama sürekli Ankara'ya gidiş gelişlerim devam etti, sonra başka bir şehirde üniversiteyi kazanınca tastamam gurbet yolları gözüktü bana. Sadece bi yere gidip gelmiyordum üstelik, benim her evde, her şehirde bir odam vardı. Cancan'ın evinde bi oda, Tavşan'ın evinde bi oda, Teyzem'de
bi oda, Annem'in evinde zaten odam vardı:)) Gerçi bu odalar şimdiler de başka sıpalar tarafından kapıldı ama
-ablamlar birer çocuk yaptılar, ankara'da abimin sıpaları kaptı benim odamı, İstanbul'da kuzen bacımın oğlu oldu!!- olsun ben gidince bana yatıracak her zaman bir yerleri vardır:) Yaz tatillerinde de sürekli gezdiğim için bana yine leyleği havada mı gördün derlerdi.

Velhasıl kelam, ben bir önceki haftasonu Ankara, Geçtiğimiz haftasonuda Bacularımın yanına gitmek suretiynen eski günleri yad ettim. Gitmek görmek güzelde, gelirken insanın boğazına kilitlenen yumru yokmu, her ne kadar ağlamak yooooook, gülmek vaaaaar desekte, olmuyor olamıyor.

Ankara'da süpper bir hafta sonu geçirdim, maşallah yeğenlerim cıvıl cıvıllar, kuduruklar.
Hatta çiftlik dondurması bilene yedim:) Küçük prens ise artık eşşek kadar olmuş, sıpanın ayakları benim kadar, boyuda maşallah bana çok az kalmış. Gerçi ben bodur tavuk olduğumdan her halükarda boyu beni geçerdi:)) Halasının balı, ben sıcak nescafeden yandığım için çok üzülmüş ki, gitti bana soğuk kahve aldı, süt aldı. Dolaptan buz aldı, onları kattı karıştırdı, ne renk pipet istediğimi bile sorduktan sonra önüme getirdi. Hayatımda içtiğim en güzel kahve idi:)) Daha sonra kalan kahveleri ablamların yanına gelen annemle beraber bana göndermiş, halam içsin diye. Ben o sıpayı yerim ama yaa, maşallah çok tatlıdır bu çoooook. Tabii Jounier Cadı'yı unutmamak lazım, o da kucağımdan inmedi oradayken, halaaa diye boynuma sarılınca onlar dünyalar benim oluyor. Küçük presin bana sıkı sıkı sarılarak, söylediği laf ise evlere şenlik, "Halaaa sen hiç değişmiyorsun, hep çocuk gibisin:S" Valla üzülsem mi sevinsem mi bilemedim:)

Ablamların orada ise tam şenlik vardı, yabancı uyruklu olan eniştemin iki kız kardeşi, eşleri, çocukları onların üç çift arkadaşı, onları eşleri çocukları. Gerçi onlar kendilerine iki tane yazlık kiralamışlardı ama, annem rahat durmadı, yemeğe alıcaz diye. Bizde elin yabancılarına Türk yemekleri yedirelim dedik, çünkü kendilerinin yemekleri bir harika. Gerçi ben pek bişey yapmadım ama annem ve Cancan ablam resmen döktürdüler. Pamukellim bi gün saymış evde tam 24 kişiymişiz:) Menüyü saymak ve hiiç unutmamak istiyorum. Mantı, cevizli içli köfte, zeytinyağlı-laar:)- Fırında Levrek, Kakaolu kek-bitek bunu ben yaptım-, elmalı turta. Ay
sayınca az olmuş gibi geldi ama yemelere doyamadım. Doca sende okuma bunları:P Rejim olayına devam, go go go seni kesseler acımaz aşkım:P Allahım sen herkeslere ağız tadıyla yemekler ver yarabbim. Bu yemekler olmasa ne olurdu, insan sevdiklerinin yanındayken kuru ekmek yeter beee. Ahhh ahhh yine içlendim. E geldim yine kürkçü dükkanına, kürkçü dükkanıda mayonez:P Bu arada pamukellim ve Tosun paşam'da pek tatlılardı. Aslında haftaya abimlerde ablamlara gidecek acaba yine mi gitsem:P Bütün yeğenlerim bir arada, mest olurum herhalde. Yok yok ben uslanmam, zaten buna cüzdanda dayanmaz:)) Pamukellimle sayfamda ki yabancı şarkının sözlerini bulduk, ve bağıra bağıra söyledik, kek yaparken dibini kaşıkladık,
fingirdeyip durduk.Elcağızımızla birbirimize boncuklardan bileklik yaptık.

Tosun paşama ise kendinden 4,5 ay küçük yaramaz kuzeni gidip gelip bi tane geçiriyordu, bu zavallım da dudaklarını büküp "annee, ben üsüldüm" diye ağlıyordu. Eşşek sıpasına bak yaaa, hem misafir gel bide bacak kadar boyunla benim yeğenimi döv! Bizimkisi garibim bilmiyo ki hayatında dayak ne demek, vurmak ne demek! En sonunda ben nasılsa türkçe bilmiyorlar diye, ve çaktırmadan sırıtarak paşam sana vurana sende vur böyle bi tane geçir, acısını anlasın bi kere, sana vurmaz diye öğütler verdim ama tutarsa:))) Bana kalsa çakıştırırdım bi iki tane o sıpaya, öyle vurulmaz böyle vurulur diye ama tatlıydı kerata:P E napıyım o da vurmasaydı yeğenime yaaa!!

Şimdiden söyleyeyim, siz bana Allah kavuştursun demeye doyamazsınız boşuna uğraşmayın:)) Benin hayatım gurbet olmuş on senedir,
yollar bile aşındı gidip gelmemden.
İşte artık havada ki leylek ben oldum, yada ördek ne derseniz:))

NOT: Bi kaç kişiden blogumu görüntüleyemedikleri ve yorum yazamadıkları ile ilgili şikayet aldığım için şimdilik bu template i kullanacağım. Sorun template den mi kaynaklanıyor bilemiyorum ama deneyerek göreceğiz artık, o yüzden şaşırmayınız:)